|
اي مرگ بيا که زندگي ما را کشت!
|
نادان را فرمان بردن و زیاده روی در سخن نشانه نادانی ست.
هرکه بکردار نیک خود بردیگری منت نهد بجوانمردی ستم کرده است.
خـدا دوستش را در میان بندگـانش پنهان کرده
پس هیچ کس را کوچک مشمار
شاید او دوست خـدا باشد
و تو ندانی...

مطمئن ترین مردم نزد تو کسی است که ازهمه راستگوتر باشد.
برگزیده ترین کسان نزد تو کسی باشد که عیب تو رابه تو هدیه کند.
بهره ورترین مردم در نزد تو کسی باشد که بیشتر با تو نرمخویی کند.
دشمن ترین کسان نزد تو کسی است که بیشتر درصدد جستن عیوب مردم باشد.
.کسی که مرا طلب کند ، مرا می یابد
.کسی که مرا یافت ، مرا می شناسد
.کسی که مرا شناخت ، مرا دوست می دارد
.کسی که مرا دوست داشت ، عاشق من می شود
.کسی که عاشق من شد ، من عاشق او می شوم
.کسی که من عاشق او شدم ، او را می کشم
.کسی که من او راکشتم ، پرداخت کردن دیه او بر عهده من است
.کسی که دیه او بر عهده من است ، من خود دیه او می باشم
وضعیتش متزلزل ، نعمتهایش در گردش ، آسایشش کم ، لذتهای آن تیره ، خواستار آن خوار و
سوارش دچار لغزش است.
سزاوارترین مردم به بخشش ، بی نیاز ترین آنها از درخواست است.
سزاوارترین کسی که دوستش بداری ، کسی است که تو را کوچک نکند.
سزاوارترین کسی که به وی نیکی کنی ، کسی است که نیکی تو را نادیده نگیرد.
خواری ، قناعت با توانگری و کوشش با موفقیت همراه و همنشین است.
دانشمندی که به دانش خود رفتار کند. نادانی که از آموزش کوتاهی نکند. توانگری که از ثروت
خود به تنگدستان ببخشد و تنگدستی که دینش را به دنیا نفروشد.
پس اگر دانشمند به علم خود عمل نکند ، نادان از آموزش کوتاهی کند و اگر توانگر به ثروت
بخل ورزید، فقیر دین خود را به دنیایش بفروشد.
کسی که اگر سخن گوید ، دروغ گوید و اگر سخن گوئی ، دروغ شمرد.
اگر امینش پنداری ، خیانت ورزد و اگر امینت نهد ، متهمت کند.
اگر به وی بخشیدی ، کفران کند و اگر بر تو بخشد ، بر تو منت نهد.
بردباری سبب متانت است.
هوس سبب نابودی دین است.
کج اندیشی سبب نابودی است.
گشاده رویی، سبب محبت است.
خاموشی ، سبب رستگاری است.
شکر و سپاس ، سبب فزونی است.
کفروناسپاسی سبب تغییر نعمتهاست.
پنج تن سزاوار خواری اند:
کسی که وارد بر دو نفری شود که او را در کارشان دخالت ندهند.
کسی که بر خانه ای وارد شود و صاحب خانه را فرمان دهد.
کسی که در جایگاهی که لیاقت آن را ندارد بنشیند.
کسی که بدون شنونده ای سخن آغاز کند.
کسی که ناخوانده بر سفره ای در آید.
بهترین سیاستها ،عدالت است.
بهترین کارها آنکه تورااصلاح کند.
بهترین پندها ، آنکه از زشتی باز دارد.
بهترین اخلاق دورترین آنها از لجاجت است.
بهترین سخن آنکه خسته نسازد و از گوینده نکاهد.
هرگز کسی را برای افشای رازم سرزنش نکردم، چرا که خود در نگهداری آن ،از او بی صبرتر بودم.
کرامتهای اخلاقی جز با پاکدامنی و ازخودگذشتگی کامل نمی شود.
شتابکاری موجب لغزش است.
تباه کردن فرصت، موجب اندوه است.
ریاکار ظاهرش زیباست و باطنش بیمار.
طمع ها ،مردان را خوار می سازد.
پیروزی در پرتوی تدبیر و احتیاط به تفکر است و تفکر صحیح به نگهداری اسرار است.
اطمینان به هرکس قبل از آزمودن او نشانه کم خردی است.
اگر از عمر تباه شده ی گذشته ات پند بگیری عمر باقی مانده ات را پاس می داری.
به خواری تن در داده آنکه پریشانی خویش را برای دیگری آشکار کند.
رستگار شد آنکه کار امروزش را سامان داد و کوتاهی های دیروزش را جبران کرد.